Het waterbedrijf van Oudenaarde werd officieel opgericht met ingang van 01 januari 1960. De geschiedenis van de waterbedeling gaat evenwel veel verder terug. Reeds ten tijde van Lodewijk de Veertiende werd het water van bronnen, door middel van leidingen in lood, hout en aardewerk, afgeleid naar een fontein in het stadscentrum. Aftakkingen naar het hospitaal en het kasteel van de Hertogen van Bourgondië zorgden op deze manier voor het eerste waterbedelingsnet.   Evolutie van de abonnees en de verkoop van het drinkwater Op dit ogenblik telt het stedelijk waterbedrijf ongeveer 6.080 klanten. Wat het verbruik betreft werd in 2000 in vergelijking met 1999 een daling vastgesteld van 4 %. De oorzaak kan o.a. worden toegeschreven aan de slechte weersomstandigheden tijdens de zomerperiode en aan de tarifering. Sedert 01 april 1997 werd het tarief immers verhoogd van 1,00 EUR/m³ naar 2,01 EUR/m³. Deze nieuwe prijszetting houdt echter wel in dat elk gedomicilieerd persoon recht heeft op 15 m³ gratis water per jaar. Bij de verbruiker groeit stilaan het besef dat drinkwater een schaarse grondstof is waar men zuinig dient mee om te gaan. Door het voeren van campagnes inzake rationeel gebruik van water wordt geprobeerd om de gedragscultuur te wijzigen zodat de abonnee spaarzaam gaat omspringen met water. Rationeel omgaan met water betekent immers dat water niet wordt verspild en dat water van hoogwaardige kwaliteit enkel wordt gebruikt als het echt noodzakelijk is. Herkomst van het drinkwater Het drinkwater dat in het distributiegebied van het stedelijk waterbedrijf wordt bedeeld is afkomstig uit een sokkelput en van een aantal bronnen. Een resterend deel wordt aangekocht bij de TMVW. Put De put werd geboord in 1940 en situeert zich in het centrum van de stad Oudenaarde langs de oevers van de Schelde. Deze grondwaterwinningsput pompt uit de watervoerende laag van het Massief van Brabant ook " Sokkel " genoemd. De afzettingen van de " Sokkel " komen voor vanaf een diepte van ca. 85 meter of op peil van ca. -74 TAW. Uit de putconstructie kan afgeleid worden dat het water geleverd wordt door de afzettingen vanaf 90 meter diepte, met andere woorden van het Paleozoïcum of " Sokkel ". Er is immers een kolom van getelescopeerde buizen tot op 90 meter diepte geplaatst die gecementeerd werden in het boorgat. Onder invloed van hoofdzakelijk industriële winningen is de grondwatertafel spectaculair gedaald. In de streek van Oudenaarde zijn de stijghoogten in de sokkel gedaald van ca. + 5 meter omstreeks 1930 tot ca. -60 à - 70 meter vandaag. Overexploitatie vormt de grootste bedreiging voor het Sokkelaquifer. De aanhoudende peildaling leidt enerzijds tot een afname van de debieten in de bestaande winningen. Putten van onvoldoende diepte kunnen droog vallen. Anderzijds heeft de peildaling voor gevolg dat de waterkwaliteit verslechtert. Door de sterke afpomping kan dieper water met een hoger zoutgehalte worden aangetrokken. Daarenboven is het waterpeil op diverse plaatsen reeds ver beneden de top van het watervoerend gesteente gedaald. Langs de filteropeningen in winningsputten kan zuurstof het gesteente binnendringen en er de vaak aanwezige sulfiden (o.a. pyriet) oxideren. Dit leidt tot een toename van sommige ionen, met name van o.a. Fe, SO42- en een duidelijke daling van de pH. Op dit ogenblik wordt vanop een diepte van ca. -73 meter gepompt. Met een onderwaterpomp SUMO type 8F3192 + FUDG 60 wordt ongeveer tien uur gepompt met een debiet van 80 kubieke meter per uur.  Op dit ogenblik zijn er een zevental bronnen van waaruit het Oudenaards waterbedrijf drinkwater produceert. De ligging van de bronnen situeert zich in de hoger gelegen gemeente Volkegem op een hoogte van ongeveer +60 TAW. Steeds wordt het water opgevangen in een gemetste put. Al het bronwater van de verschillende opvangputten stroomt gravitair naar twee reservoirs. Bronnen zijn een plaatselijke, natuurlijke uitvloeiing van grondwater. Wanneer een meer zandige laag op een meer kleiige laag rust, blijft het water op de meer kleiige laag staan. Hierdoor ontstaat er een watertafel die min of meer de topografie volgt. Wanneer deze watertafel aangesneden wordt door de topografie dan ontstaat er een bron. Het debiet van de bronnen wordt grotendeels beïnvloed door klimatologische omstandigheden zoals neerslag, droogte en sneeuw.  Aankoop van water Aangezien de vraag naar drinkwater groter is dan dat kan geproduceerd worden uit eigen winningen wordt water aangekocht van de TMVW. Gezien de bestaande infrastructuur, met name de leidingen die het net van het stedelijk waterbedrijf en dat van de TMVW verbinden kan er slechts maximaal 30 kubieke meter drinkwater per uur worden geleverd. Industriewater Naast drinkwater wordt ook ruw oppervlaktewater geleverd aan een aantal bedrijven op het industrieterrein van Oudenaarde. Productie In de jaren 70 werd een waterspaarbekken aangelegd ter hoogte van de N60 en de Schelde met een oppervlakte van ca. 3 ha (250 x 120 meter) en een diepte van ongeveer 4 meter. De nuttige inhoud bedraagt 90.000 m³. Naast dit bekken werd een pompstation gebouwd dat twee functies heeft. Enerzijds wordt in samenspraak met de Watering van Melden het overtollige water in de Schelde gepompt door middel van drie schroefpompen met elk een debiet van 40 m³ per minuut. Anderzijds wordt ruw water gepompt naar een reservoir, met een inhoud van ongeveer 2.150 m³, dat gelegen is ter hoogte van het industrieterrein. Het transport wordt mogelijk gemaakt door drie centrifugaalpompen met elk een debiet van 2 m³ per minuut. Distributie Het industrieterrein is praktisch volledig uitgerust met distributieleidingen in asbestcement 250 mm en 200 mm. Momenteel nemen vijf bedrijven het industriewater af, in totaal voor ca. 245.000 m³. Dienstverlening Met een personeelsbestand van vijf fulltime medewerkers en één parttime medewerker slaagt het stedelijk waterbedrijf er in om een maximale service te verzekeren. Onder het motto "Glasheldere afspraken voor een perfecte drinkwaterservice" worden vanaf 01 februari 2002 servicegaranties ingevoerd.